Για να μην...ξεχνιόμαστε...
Όσον αφορά (διαχρονικά) τις μάχες του αδύναμου κατά του ισχυρού για την επιβίωση,
τους αγώνες μικρών λαών προς τους παντοδύναμους αντιπάλους, με σκοπό την ελευθερία και την επιλογή για το μέλλον τους (ή για ό,τι γουστάρουν τελοσπάντων, να αποφασίζουν από μόνοι τους),
Σε όσους λοιπόν, απέναντι σε αυτά, ευαισθητοποιούν τα αντανακλαστικά τους και το αίσθημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης κατά...περίπτωση και κατ` επιλογή...
Χαιρετίσματα...
και στα..παλιά παπούτσια μας (ευγενικά το λέω...)
Αλλά όποιος θέλει να μας παρουσιάσει εμμέσως τους Επαναστατημένους Ραγιάδες ως...θύτες
και την Οθωμανική αυτοκρατορία ως...θύμα
χρειάζεται μεγάλη δόση...γελοιότητας (στην καλύτερη περίπτωση)...

